Hoofdnavigatie: Home | PROGRAMMA | KUNST IN DE STAD | KUNSTUITLEEN | KUNSTENAARS | EDUCATIE | ORGANISATIE | Zoeken | Normale weergave
Subnavigatie: | | DE TENTOONSTELLING | WORMHOLE EVENTS | MARGRIET VAN EEKELEN | MAURITS FENNIS | GLORIBEL HERNANDEZ AGUILAR | BART KOPPE | GOSSE DE KORT | ROBERT PRAVDA | LÉON SPEK | RENZO VAN STEENBERGEN | TACO STOLK | JOCHEM VAN TOL

DE TENTOONSTELLING


In 2008 heeft het CBK Dordrecht Edwin van der Heide en Joost Rekveld gevraagd om het Proeftuin-concept op hun eigen manier in te vullen en het gebruik van geluid in de openbare ruimte centraal te stellen. In de hedendaagse beeldende kunst neemt geluid een steeds belangrijkere plaats in. Mediakunst en geluidskunst worden echter nog maar zelden in de openbare ruimte gepresenteerd. Met Proeftuin 2008 wilde het CBK aandacht geven aan deze nieuwste tak van de hedendaagse kunst. Daartoe was het echter noodzakelijk om de beschutting van de tuin te verlaten en de tentoonstelling naar de straten in de binnenstad te verplaatsen.

Rekveld en Van der Heide doceren beiden aan de Interfaculteit ArtScience van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Joost Rekveld hield zich eerder vooral bezig met het maken van experimentele films en lichtinstallaties die waren gebaseerd op het idee van een visuele muziek voor het oog; het componeren van licht en kleur op een manier die vergelijkbaar is met hoe componisten klank ordenen. Tegenwoordig houdt hij zich vooral bezig met algoritmische kunst, robotica en theater.
Edwin van der Heide begon met het bouwen van instrumenten waarmee hij computergegenereerde klanken door fysieke handelingen live kon opwekken en transformeren. In de laatste jaren heeft hij een groot aantal projecten gerealiseerd waarin hij verschillende vormen van ruimtelijke compositie ontwikkelde waarbij het publiek meer of minder onderdeel wordt van het werk. Dit varieerde van projecten in de openbare ruimte waarin bezoekers met speciaal gebouwde radioontvangers in een stad een klankcompositie konden verkennen, tot interactieve klankruimtes in speciaal daarvoor gebouwde paviljoens.

Van der Heide en Rekveld nodigden tien kunstenaars uit die zijn afgestudeerd aan de Interfaculteit ArtScience. Deze kunstenaars hebben na hun studie elk een eigen plek gecreëerd binnen het veld van de verschillende kunstdisciplines. Zij maken werk dat incidenteel in de context van beeldende kunst wordt gepresenteerd, maar vaker een weg zoekt in het gebied waar muziek, mediakunst, theater en architectuur elkaar overlappen. Elke kunstenaar maakte een geluidsveld dat is gekoppeld aan locaties in het stadscentrum van Dordrecht. Een bezoeker haalt bij het CBK een koptelefoon op en een geluidsinterface die op GPS positiebepaling is gebaseerd. De plattegrond in deze folder geeft een overzicht van de tien onafhankelijke werken met hun eigen route of gebied. Elk project bestaat uit een metacompositie van geluiden die worden geactiveerd als de bezoeker op of langs bepaalde plekken in de binnenstad komt.

Voor WormHole Dordrecht werden op deze manier tien verschillende klankwerelden gecreëerd,die een relatie aangaan met onze normale ervaring van de stad. Onze hersenen werken continu om uit onze zintuiglijke indrukken een coherente ervaring van de wereld op te bouwen. Het geluid van een passerende auto roept de vraag op naar het zien van een auto. De verbanden die steeds worden gelegd tussen zien en horen zijn meestal correct, maar vaak ook ambigu of ronduit verkeerd. Een andere manier om dit fenomeen te ervaren is om een film met twee verschillende geluidsbanden te bekijken. Dit levert twee verschillende lezingen van de betreffende film op. Onze geest zoekt altijd naar een coherent totaalbeeld en wij kunnen dit proces niet uitzetten. Elke klankwereld levert zo een andere lezing op van de stad, een Dordrecht in een parallel universum. De bezoeker van Proeftuin kan hier een keuze uit maken.

De kunstenaars laten een aantal zeer verschillende benaderingen zien, en hanteren bijvoorbeeld een aanpak die op de historie van de plek is gericht of waarbij juist geluiden uit een geheel andere omgeving aan plekken in Dordrecht worden toegekend. Andere projecten zijn meer conceptueel, werken met meerdere muzikale lagen of geven de ervaring van een ruimtelijk hoorspel. De geluiden scheppen een nieuwe context voor de ervaring van de stad en tegelijkertijd krijgt de bezoeker steeds een andere rol; van bijvoorbeeld een voyeur, een verdwaalde toerist, een pion in een spel, een meetapparaat of een concertbezoeker. Elk project legt een ander spanningsveld over de stad en het CBK is de centrale locatie die als een ‘wormhole’ deze parallelle werelden doorsnijdt.